Mijn eerste fruitpap

Jonge jonge, ik word nu wel echt een grote meid. Mijn eerste hapjes vast voedsel zijn een feit! Mama had er al een tijdje naar uitgekeken en had dan ook erg haar best gedaan om me iets lekkers voor te schotelen: geplette banaan, geraspte appel besprenkeld met een klein beetje pompelmoes en wat stukjes betterfood, om het geheel af te werken en dit alles geserveerd in een kommetje van Nijntje. Het zag er alleszinds veelbelovend uit.

Toen ze de eerste lepel in mijn mond stak wist ik toch niet goed wat ik er van moest denken: lustte ik het nu of niet? Ik deed wel mijn best om er wat van te eten maar het doorslikken ging wat moeilijk. En mama zat mij maar aan te moedigen en zei dat ik moest slikken.

Wanneer papa een poging waagde werd het eigenlijk pas echt plezant. Ik wou hem wat meehelpen en daardoor vloog de inhoud van de eerste lepel op mijn t-shirt en de tweede in de relax. Veel gegeten heb ik niet meer, maar gelachen des te meer.