10 op 10!

Vandaag moest ik weer bij die lieve dokter in Pellenberg gaan om mijn heupjes te laten nakijken. Eerst werden er twee hele mooie foto's van mijn heupjes gemaakt en nadien kwam de dokter en zei dat mijn heupjes perfect waren! Joepie!!!

Hij trok en duwde nog een paar keer aan mijn beentjes en hij zei dat ik heel soepele gewrichten heb en dat het daardoor komt dat ik wat later zal zijn om helemaal alleen te kunnen stappen. Ik moest even mijn stapkunsten tonen (aan de handen van mama) en in augustus moet ik nog eens terug gaan.

Om het goede nieuws te vieren ging papa frietjes halen en ik mocht een frietje meeëten. Maar ik vond mijn boterham eigenlijk veel lekkerder.

Vreemde mannen in ons huis

Sinds gisteren lopen er twee vreemde mannen in ons huis rond. Ze lopen overal, zelfs in mijn kamertje. Voor mij is dit heel verwarrend want toen ik met mama in de living zat dacht ik steeds dat papa thuis kwam. Ik wees dan ook steeds naar de deur en zei papa. Mama heeft wel 100 keer gezegd dat papa er niet was maar dat begreep ik niet hoor.
Naar het schijnt blijven ze nog tot vrijdag en dan zou alle electriciteit in ons huis helemaal vernieuwd moeten zijn. Ik heb al nieuwe stopcontacten gekregen want met mijn muzikaal talent zal ik later in een groepje spelen en zal ik die stopcontacten dus zeker kunnen gebruiken.
Of misschien word ik wel zoals papa 'lead developer' en wil ik wel 10 pc's...

8

Ik ken een nieuw woordje: acht. Ik kan het bijna perfect uitspreken en ik weet wat het betekent! Mama en papa noemen het de badthermometer maar papa zei er eens acht tegen en sindsdien zeg ik dus telkens acht als ik de badthermometer zie.

Op schoot bij de Sint

Telenet organiseerde een actie voor de weeskindjes uit Dakar en mama had een grote zak speelgoed verzameld. Met Peter Tom, Tante Liesbet en Loesje gingen we gepakt en gezakt naar papa zijn werk. Ik heb het speelgoed aan de Sint gegeven en even op zijn schoot mogen/moeten zitten. De eerste seconden ging het goed maar een paar tellen later ben ik beginnen brullen. Wat wil je, die zwarte Piet stond ook zo raar te kijken!
Ik heb ook op papa zijn bureaustoel mogen zitten en dat vond ik veel leuker. Ik ben blij dat ik nu weet waar papa zit terwijl ik in de crèche ben.

Een gezonde wandeling

Vanmorgen moest ik op controle bij de dokter omdat mama vind dat ik toch nog steeds een serieuze hoest heb. Toen ik de dokter zag had ik al zin om te wenen maar gelukkig was het snel over. Ik ben al veel beter maar ik moet opletten dat ik geen oorontsteking krijg. Er zit blijkbaar vocht achter mijn oren. Hoe dat daar geraakt is weet ik niet want ik ben al sinds Portugal niet meer gaan zwemmen. Dus toch weer wat nieuwe medicatie en nog steeds aerosol, maar nu drie keer per dag.

Aangezien het zonnetje scheen vonden papa en mama (mits akkoord van de dokter) dat het tijd was om eens wat frisse lucht te halen. We hebben een leuke wandeling gemaakt in een provinciaal domein en ik heb voor het eerst een paar herten in het echt gezien. Nadien zijn we nog een pannekoek gaan eten en mocht ik eens drinken van mama haar chocolademelk en een hapje van papa zijn ijsje. Mmmm lekker!!!!

Eindelijk wat beter

Dag lieve lezers, ik heb al even niet meer geschreven omdat ik veel te ziek was en omdat ik daardoor ook niks meegemaakt heb.
Ik heb een zware bronchitis gehad die maar niet overging en heb veel medicatie moeten nemen. Ik ben de ganse week niet naar de crèche kunnen gaan en moet nog steeds 4 keer per dag aerosollen.
Dat aerosollen vind ik niet zo erg want dan mag ik naar mijn favoriete tv-programma's kijken. De Teletubies, Hopla en Musti zijn dan ook mijn grote vriendjes geworden en nu ben ik zelfs een beetje verslaafd aan TV. Ik probeer steeds aan mama en papa duidelijk te maken dat ik naar TV wil kijken door de afstandsbediening te nemen en te wijzen maar blijkbaar begrijpen ze me niet goed. Vreemd.

Papa... Mama...

Mijn ouders waren er al even op aan het wachten maar nu kan ik ook heel goed papa en mama zeggen.
Als mama de laptop aanzet en ik zie papa op haar desktop dan roep ik heel luid papa! Soms vergis ik me wel nog eens en zeg ik papa tegen mama (de M is toch zo een moeilijke letter he) maar als papa vraagt: waar is mama dan wijs ik naar haar. Ik heb gemerkt dat mijn ouders dat geweldig vinden en dus zeg ik het maar zoveel mogelijk om hen te plezieren :-)

Een primeur!!!

Ik was al weken aan het oefenen en eindelijk was het zover: ik heb me helemaal alleen rechtgezet. Mama was de kleerkast aan het opruimen en ik hielp een beetje mee. Omdat ze niet overal aan kon stond er zo een verhoogje en daar gebeurde het! Mama was zo druk bezig dat ze het niet eens gezien had. Opeens zag ze me glunderend rechtstaan en riep ze snel mijn papa. Ze hebben me dan nog eens op de grond gezet en toen deed ik het weer. (speciaal om mijn ouders te plezieren he :-)

Als mama of papa mij vasthouden zet ik ook al een paar 'wankele' stapjes' en rechtstaan aan mijn park, aan de zetel, de tafel of de knie van papa kan ik al een tijdje, maar nu kan ik het eindelijk alleen! Op naar de volgende primeur...

Eindelijk komt Fie op bezoek

Het bezoekje was al en paar keer uitgesteld wegens ziekte, maar nu was het eindelijk zover.
Ik moest eerst even wennen want ik had Fie al een hele tijd niet meer gezien, maar toen we thuis waren en we samen spelletjes speelden herkende ik haar precies terug. De mooie kleertjes die ik kreeg hielpen natuurlijk wel een beetje ;-)
Fie, mama en papa aten durums en ik kreeg een frietje met wat kip. Ik kon niet al te lang opblijven want door mijn keelontsteking was ik nog snel moe.
's Morgens vond ik het eerst een beetje vreemd dat mama en papa aan mijn bedje stonden en dat ik nog iemand in de gang zag lopen. Ik kreeg extra veel aandacht en was nog vrolijker dan anders (mama zegt dat ik helemaal geen ochtendhumeur heb). Misschien moet Fie nog wat meer komen slapen?

Fie heeft ook een t-shirt gekocht die wel nog een beetje te groot is. Misschien kan ik het eerst wat aandoen als slaapjurkje?